Reis: 10-daagse Motortour Alpen (27 juni tot en met 6 juli 2026)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: zon, paar regenbuien, hagel en onweer, 6 tot 40 graden
Afstand: +/- 3397KM

Dit jaar zijn we met 4 man afgereisd naar Frankrijk om 10 dagen rond te toeren in de Franse Alpen.

De groep bestond uit de volgende personen: 

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 900 GT)
– Jan Vonck (BMW R12 NineT)
– Paul van Velsen (BMW R1250 GSA HP)

Na het succes van vorig jaar naar Tirol wilden we nogmaals een lange motorvakantie doen. Wij ontdekten Allemond, een supergezellig dorpje in de Franse Alpen, midden in de Oisans-regio van Isère. Het ligt knus in de vallei van de Eau d’Olle, omringd door indrukwekkende bergtoppen – echt een paradijs voor motorrijders! Vanuit Allemond kun je de meest epische ritten maken, met legendarische cols zoals de Col de la Croix de Fer, Col du Glandon en Col du Sabot vlakbij. Perfect als je de ruige schoonheid van de Alpen wilt ervaren, maar liever wegblijft van de drukte van de grote toeristische spots. Voor ons was het dé ideale uitvalsbasis!

Dag 1: Gorssel – Erpeldange (27 juni, 332 km)

Route dag 1

We vertrekken traditie getrouw bij Arie. Deze keer extra vroeg I.v.m. de verwachte hitte. Er was geen tijd meer voor de traditionele groepsfoto.
We rijden direct zuidwaarts richting het prachtige Zuid-Limburg. Veel over de snelweg om meters te maken. In de buurt van Klimmen duiken we het mooie landschap van Limburg in en rijden België in. Onderweg valt veel oorlogsmaterieel en graven te zien maar we slaan deze vandaag vanwege de hitte over. Vervolgens is het tijd om onze stuurkwaliteiten te testen op de bochten van Spa-Francorchamps. In Stavelot komen we een bekend terras tegen waar we in 2022 ook al eens hebben gezeten. Hier even afblussen met een cola en alcoholvrij biertje. Vanaf hier verandert het landschap in de ruige pracht van de Ardennen en de bossen van Luxemburg. Uiteindelijk eindigen we deze avontuurlijke rit bij het sfeervolle hotel Dahm in Luxemburg. s’Avonds wat bier en eten in het restaurant. Daarna naar de snikhete kamer. Het was vandaag erg warm. 40 graden op het laatst. Een beetje te.

Dag 2: van Erpeldange-sur-Sûre naar Beaune (28 juni, 422 km)

Route dag 2

Vandaag hebben we een beetje saaie motorrit gemaakt van Erpeldange-sur-Sûre in Luxemburg naar Beaune in Frankrijk, een afstand van 422 kilometer. De rit begon met een vlotte tocht over de snelweg richting Metz, waar we genoten van de open weg en de vrijheid die een motor biedt.
Na Toul verlieten we de snelweg en kozen we voor de binnenlanden, waar we door pittoreske dorpjes en weidse landschappen reden.
De afwisseling tussen de snelweg en de rustige landelijke wegen maakte de rit afwisselend en iets boeiender. De temperatuur was een uitdaging op zich. ’s Ochtends bij vertrek was het 25 graden, maar naarmate de dag vorderde, liep de kwik op tot een tropische 38 graden. De hitte was voelbaar, maar de wind in je gezicht en de vrijheid van de weg maakten alles goed. Op zondag is alles zo’n beetje gesloten maar in Neufchâteau vinden we nog een terrasje voor wat alcohol vrij bier en cola. We raken nog even aan de klets met een Belgische motorrijder die bijna dezelfde BMW R12 heeft als Jan.
9 kilometer voor aankomst vloog er nog even een steekvlieg of iets dergelijks in Arie’s helm die hem vervolgens flink stak.

Na een lange en best wel zware rit kwamen we aan in Beaune, het hart van de Bourgondische wijngaarden. Ons verblijf was in Hotel Le Panorama, een oase van rust midden in de groene heuvels en wijngaarden. Na aankomst was er maar één ding dat we wilden doen: afkoelen in het zwembad.
Het water was ook al aardig opgewarmd maar toch verfrissend en precies wat we nodig hadden na de warme rit.

Na het zwembad was het tijd voor een lekker diner in het restaurant van het hotel. Het prachtige dorpje Beaune was net iets te ver om daar iets te eten. We hadden geen zin mee om weer op de motor te stappen. De Bourgondische keuken staat bekend om zijn rijke smaken en lokale producten, en we hebben ons laten verwennen met heerlijke gerechten en een goed glas wijn. Een perfecte afsluiting van deze dag.

Dag 3: Beaune – Allemond (29 juni, 367 km)

Route dag 3

Dit is zo’n dag waar je het als motorrijder allemaal voor doet. We vertrekken tussen de uitgestrekte wijngaarden van de Bourgogne en eindigen diep in de Alpen. De TomTom wil al direct rechts af en de Garmin Links af, niets nieuws dus. Daartussen ontvouwt het landschap zich langzaam maar indrukwekkend: van glooiende heuvels en rustige landwegen naar serieuze bergpassen en spectaculaire panorama’s. De dag begint aangenaam met een temperatuur van ongeveer 25 graden, maar zoals we inmiddels gewend zijn loopt het kwik later op de dag toch weer op richting de 37 graden.

Vanuit Beaune rijden we via de lange D970 en D470 zuidwaarts, richting de Jura. Langzaam laten we het vlakke landschap achter ons en worden de wegen steeds bochtiger en groener. In de omgeving van Cernon volgen we een prachtig deel van de Route des Lacs, waar de weg zich langs meren, bossen en rotswanden slingert. Bij Chancia en Dortan, langs de rivier de Bienne, komen we echt in het ritme van de dag. De dichte bossen, het heldere rivierwater en de heerlijke secundaire wegen zorgen voor de eerste echte motorbeleving van deze etappe.

Omdat we onderweg geen geschikte boulangerie meer kunnen vinden, besluiten we bij de Aldi in Valserhône inkopen te doen voor onze lunch. Met goed gevulde tanktassen vervolgen we onze route richting de Alpen. Onderweg vonden we een picknickbankje in de schaduw.

Via Échallon en de hoogvlaktes van de Ain zetten we onze tocht voort naar het zuidoosten. In Rumilly stoppen we om te tanken, waarna de route ons langzaam de uitlopers van de Savoie binnenleidt. Het eerste echte hoogtepunt van de dag dient zich aan: de Col du Frêne via de prachtige D911. De klim verloopt vloeiend en biedt schitterende uitzichten over het massief van de Bauges. Vanaf dit punt krijgt de omgeving een onmiskenbaar alpien karakter.

In Saint-Pierre-d’Albigny nemen we bij Le P’tit Café een korte pauze. Een alcoholvrij biertje gaat er met deze temperaturen uitstekend in en geeft ons de gelegenheid om even bij te komen voordat we aan het mooiste deel van de route beginnen.

Het middengedeelte van de route voert ons door de Mauriennevallei richting Saint-Jean-de-Maurienne, de opmaat naar misschien wel het mooiste deel van deze dag. Vanaf hier klimmen we via Fontcouverte en de spectaculaire Route des Arves omhoog naar Saint-Sorlin-d’Arves. Deze aanloop behoort zonder twijfel tot de fraaiste trajecten van de hele reis. De weg slingert zich steeds hoger tussen de bergtoppen door en achter iedere bocht wacht weer een nieuw, indrukwekkend uitzicht.

Vanaf Saint-Sorlin-d’Arves dalen we af naar Saint-Colomban-des-Villards. Vervolgens begeleidt de D526 ons langs het prachtige Lac du Verney verder naar beneden, richting Allemond. Het lijkt een rustige en fraaie afsluiting te worden van een dag vol bochten, beklimmingen en indrukwekkende panorama’s.

Maar zoals zo vaak in de bergen loopt het anders dan gepland. Tijdens het laatste deel van de route slaat het weer plotseling om en komen we terecht in een flinke regenbui. Herman had al eerder aangegeven dat zijn brandstofvoorraad kritiek begon te worden, maar ondanks onze inspanningen konden we onderweg geen tankstation vinden. Uiteindelijk viel zijn motor stil.
Arie besloot terug te rijden om brandstof over te hevelen. Bij het keren op de de natte weg verloor hij echter de controle over zijn motor. Gelukkig wist hij de motor gecontroleerd neer te leggen en bleef de schade beperkt. Nadat we Arie weer overeind hadden geholpen, hebben we brandstof uit een van de andere motoren overgeheveld naar die van Herman. Met vereende krachten konden we onze tocht alsnog vervolgen en bereikten we, nat maar opgelucht, uiteindelijk onze bestemming.

Na een lange dag van 367 kilometer kwamen we pas laat aan bij ons hotel, Auberge La Douce Montagne in Allemond. Na ons snel te hebben opgefrist, schoven we direct aan voor een welverdiend biertje en een uitstekende maaltijd. Ondanks de hitte, de regen en de kleine tegenslagen kijken we terug op een fantastische motordag vol prachtige wegen, indrukwekkende uitzichten en de nodige avonturen.

Morgen staat er een rondrit van dikke 270 kilometer op het programma. We zijn benieuwd welke verrassingen de Alpen dan weer voor ons in petto hebben.

Dag 4: Allemond Noord Oost (30 juni, 273 km)

Route dag 4

Vandaag vertrekken we met z’n drieën, omdat Herman helaas niet mee kan. Hij heeft wat last van zijn darmen en besluit daarom een rustdag te nemen. Bij vertrek is de temperatuur aangenaam, rond de 20 graden, wat direct zorgt voor een uitstekend begin van de de dag. De kleding is na de regenbui van gisteren bijna droog en kan nog even doorwaaien.

Onze route start bij Auberge La Douce Montagne en voert ons diep de Franse Alpen in. Al snel beginnen we aan de beklimming van de Col Luitel. Deze technische klim met zijn vele bochten stelt onze rijvaardigheid meteen flink op de proef. Het is een prachtige, maar uitdagende start van de rit.

Vervolgens rijden we via schilderachtige wegen en door rustige bergdorpjes richting de Col des Mouilles. Hier genieten we volop van de rust en de indrukwekkende natuur die ons omringt. De route blijft ons verrassen met prachtige vergezichten en fraaie bergwegen.
Eenmaal aangekomen op de Col des Ayes worden we beloond met adembenemende uitzichten over de Franse Alpen. We nemen even de tijd om van dit indrukwekkende panorama te genieten voordat we onze tocht vervolgen.

Rond de middag stoppen we voor de lunch in het mooie plaatsje Allevard voor een lekker salade en pokerbowl. Het is een fijne onderbreking van de rit en een mooie gelegenheid om even uit te rusten en te genieten van de gezellige sfeer van het stadje.

Onderweg bereiken we het Lac de Grand Maison, een imposant stuwmeer dat diepe indruk op ons maakt. Het heldere water, omringd door de hoge bergen, zorgt voor een bijzonder moment van rust en verwondering.
Na de beklimming van de Col du Grand Cucheron wacht ons nog een absoluut hoogtepunt van deze route: de iconische Col de la Croix-de-Fer. Deze beroemde bergpas stelt ons nog eenmaal op de proef, maar biedt tegelijkertijd spectaculaire uitzichten en een onvergetelijke rijervaring.

Tijdens het laatste uur van de rit slaat het weer helaas om en koelt het weer af van 33 naar 13 graden. We komen opnieuw in een flinke regenbui terecht en moeten alsnog onze regenkleding aantrekken. Ondanks de natte afsluiting kijken we terug op een prachtige maar zeer bochtige etappe.

Deze rit van 273km blijkt een perfecte combinatie van uitdagende bergwegen, indrukwekkende landschappen en serene momenten in de natuur. Het is opnieuw een dag waarop we de schoonheid en grootsheid van de Alpen optimaal ervaren.

We sluiten de dag af op het terras van La Douce Montagne met een paar biertjes en een warme hap.

Morgen dag 5, het schijnt de Koningsrit te zijn!

Dag 5: Allemond Oost (1 juli, 252 km)

Route dag 5

Deze morgen is het nog een beetje frisjes, maar de temperatuur zal snel oplopen. We hebben eindelijk de bakker hier om de hoek gevonden en voor onderweg een paar heerlijke stokbroodjes gescoord.

Herman is vandaag gelukkig weer helemaal opgeknapt, maar nu voelt Paul zich niet helemaal fit. Hij heeft last van zijn maag en van oprispingen.

Vandaag is de koningsrit. Vandaag rijgen we de allergrootste namen van de Franse Alpen aan elkaar: een dag waarop we nauwelijks uit de bochten komen en de toppen elkaar blijven overtreffen in hoogte en schoonheid. Kort genoeg om volop te genieten, zwaar genoeg om ons nog lang te herinneren.

Meteen na ons vertrek uit Allemond begint het spektakel. Via de D526 en D926 klimmen we naar de Col de la Croix-de-Fer, een legendarische pas met een ruig hooggebergtepanorama dat ons de adem beneemt. Een betere opwarmer bestaat er niet. De Route Panoramique die volgt, maakt zijn naam volledig waar.

Na de afdaling slingeren we via Fontcouverte en Villarembert, met een fijn pauzepunt en diverse mogelijkheden voor koffie, over kleinere bergweggetjes naar de Col de la Confrérie en de stille Col de la Porte. Dit zijn de verborgen pareltjes van de dag: weinig verkeer, smal asfalt en pure rijvreugde tussen twee grote klassiekers in.

Dan volgt het hart van de rit. Via Valloire klimmen we eerst naar de historische Col du Télégraphe, de klassieke opmaat naar het echte werk. Want daarboven wacht de majestueuze Col du Galibier. Met zijn ruim 2600 meter hoogte is dit een van de mooiste en indrukwekkendste passen van de hele Alpen. Hier rijden we werkelijk over het dak van Europa, met bergtoppen tot aan de horizon. Op de top nemen we uitgebreid de tijd, want hiervoor doen we het allemaal. Uiteraard wordt hier even een stickertje voor op de motor gekocht.

Via de Col du Lautaret draaien we weer naar het westen, richting Mizoen. Daar wacht nog een verrassing: de smalle en spectaculaire Route Pastorale naar de Col de Sarenne, een afgelegen en wat ruige pas die aanvoelt als een goed bewaard geheim. De afdaling brengt ons langs Pierre Aiguë waar een paar man even moet tanken (de rest doet plichtsgetrouw na de rit) we gaan verder langs Huez en via de fraaie Pas de la Confession rollen we uiteindelijk ontspannen terug naar Allemond.

Tijdens het laatste deel van de rit krijgen we natuurlijk opnieuw regen over ons heen en kan de regenkleding weer aan. In Clavans-le-Haut wordt het gelukkig weer droog en houden we even een stop en kan de boel weer uit. Bij vertrek gaat Herman helaas met de motor om. Hij dacht dat de motor nog op de standaard stond. Gelukkig blijft de schade beperkt tot een klein krasje op de koffer.

De temperaturen liepen vandaag uiteen van 6 tot 31 graden. We hebben regen, hagel én zon gehad. Het hoogste punt van de dag lag op 2645 meter.

Dag 6: Allemond Zuid (2 juli, 230 km)

Route dag 6

Vandaag reden we een werkelijk avontuurlijke route van 230 kilometer langs enkele van de meest indrukwekkende en afgelegen bergpassen van de regio. Vanaf Auberge La Douce Montagne slingerden we door majestueuze berglandschappen richting de Col de Sarenne. Deze smalle en kronkelende pas liet ons motorrijdershart direct sneller kloppen. Achter iedere bocht wachtte weer een nieuw, adembenemend uitzicht.

Na deze prachtige start maakten we een korte stop in het charmante Le Bourg-d’Oisans voor een kop koffie met iets lekkers. Daarna vervolgden we onze route over de Col d’Ornon. Hier was het heerlijk rustig: geen drukte, alleen wij, de weg en de indrukwekkende bergen om ons heen.

Vervolgens reden we over de Col de Parquetout, een uitdagende pas met steile stukken die onze rijvaardigheid flink op de proef stelde. Daarna bereikten we de serene Col du Festre, waar rust en natuurschoon de boventoon voerden. Onze tocht bracht ons verder over prachtige passen zoals de Col de Cabre en de Col de Miscon, stuk voor stuk verborgen parels waar het leek alsof de tijd had stilgestaan.

In La Morte – La Blanche namen we even de tijd voor een welverdiende pauze met een Radler en een alcoholvrij biertje. Vervolgens reden we verder naar de indrukwekkende Col de la Croix Haute en de Col de la Morte, een prachtige en spectaculaire afsluiting van deze route vol adrenaline, bochten en overweldigende natuur.

Vandaag hadden we eindelijk eens een dag zonder regen; de zon scheen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Dat maakte deze toch al schitterende route extra bijzonder.

’s Avonds hebben we opnieuw genoten van een heerlijke maaltijd en een drankje op het terras van ons gezellige hotel. Als afsluiting van de dag bezochten we nog even de waterval, waar we ook een geocache vonden, en maakten we een ontspannen wandeling door het dorp.

Morgen staat de westkant van Allemond op het programma. We kijken er nu al naar uit.

Dag 7: Allemond West (3 juli, 332 km)

Route dag 7

Na een stevig ontbijt halen we nog snel wat broodjes voor onderweg. We weten namelijk dat ons vandaag een flinke rit te wachten staat. Maar voordat het echte avontuur kan beginnen, staat er eerst een technisch intermezzo op het programma.

Gisteren kreeg Paul tijdens het rijden een melding dat het oliepeil van zijn BMW te laag was. Geen prettig bericht als je midden in de Alpen zit. Bij controle blijkt echter dat de motor van Jan er nog slechter aan toe is. Gelukkig loopt de route van vandaag langs een BMW Motorrad-dealer, dus dat komt perfect uit. Na het bijvullen van de olie kunnen we onze weg vervolgen.

Al snel blijkt dat niet alleen de motoren aandacht nodig hadden. Paul voelt zich steeds minder lekker. Hoofdpijn, misselijkheid en een gebrek aan energie maken de rit een stuk zwaarder dan gepland. Toch besluiten we door te rijden. Achteraf gezien misschien niet de verstandigste keuze, maar op zo’n dag wil je de prachtige route eigenlijk niet missen.

En prachtig is deze route absoluut.

Vandaag staat een sensationele ontdekkingstocht door de Vercors op het programma. Vanaf Auberge La Douce Montagne duiken we direct de bergen in. Smalle wegen, eindeloze bochten en spectaculaire vergezichten volgen elkaar in hoog tempo op. Onze eerste stop is bij het Belvédère de Valchevrière. Een plek waar je vanzelf stil wordt van het uitzicht en waar de grootsheid van de bergen pas echt binnenkomt.

Daarna rijden we over de minder bekende Col de Chalimont en Col d’Herbouilly. De route voert ons door uitgestrekte bossen en langs indrukwekkende kalksteenformaties. Het verkeer is schaars, waardoor het soms voelt alsof we de hele Vercors voor onszelf hebben.

Het absolute hoogtepunt van de dag is zonder twijfel de Col de la Machine. De beroemde balkonweg slingert zich letterlijk langs de rotswanden. Aan de ene kant de steile bergwand, aan de andere kant een indrukwekkende diepte. Het voelt alsof we zweven boven het landschap. Het is een van die wegen waarvoor je duizenden kilometers wilt rijden.

Aan het einde van de de dag bereiken we het rustige Gresse-en-Vercors. Een charmant bergdorpje dat de perfecte afsluiting vormt van een indrukwekkende, maar ook zware etappe. Als we uiteindelijk terugkeren bij Auberge La Douce Montagne, overheerst ondanks alles vooral het gevoel van voldoening. We hebben weer een dag beleefd die we niet snel zullen vergeten.

Net als gisteren begint de dag met aangename temperaturen, maar tegen het einde van de rit loopt de warmte weer flink op.

Morgen verlaten we de Alpen en zetten we koers naar Beaune.

Dag 8: Allemond Beaune(4 juli, 380 km)

Route dag 8

Vandaag de Alpen naar de Bourgogne, een prachtige rit dwars door het hart van Frankrijk, van de indrukwekkende Alpen tot aan de glooiende landschappen van de Bourgogne. Ons avontuur begon bij de charmante Auberge La Douce Montagne, waar we vol enthousiasme aan deze mooie etappe begonnen.

De eerste kilometers voerden ons over delen van de beroemde Route Napoléon en langs schilderachtige bergwegen. Een eerste tussenstop maakten we bij Le Grand Joly in Saint-Pierre-de-Chartreuse, de perfecte plek om even van een kop koffie te genieten en de frisse berglucht in te ademen.

Vervolgens klommen we verder omhoog naar de Col de Barioz. Vanaf dit prachtige punt werden we beloond met weidse uitzichten over de bergen en valleien. Nadat we de snelweg A41 hadden gekruist, reden we verder richting de rustige heuvels van Contrevoz. Onderweg hielden we een eenvoudige maar heerlijke lunchpauze: op een bankje genoten we van onze stokbroodjes ham-kaas, midden in het Franse landschap.

Na de lunch vervolgden we onze route door de uitgestrekte landschappen van de Bugey-regio. In Montée namen we nog even plaats op een terras voor een verfrissing. Daar hing al een gezellige sfeer, want morgen vinden er historische races plaats. Regelmatig kwamen er prachtige auto’s voorbij, waaronder diverse klassieke Porsches, Ferrari’s en Renaults.

De route eindigde met een schitterende afdaling richting Beaune. Als afsluiter bereikten we Le Panorama, een prachtig uitzichtpunt dat een waardig einde vormde van deze geweldige dagtocht.

Na ongeveer 380 kilometer kwamen we weer aan bij ons hotel in Beaune. Tijd om even te ontspannen in het zwembad en daarna te genieten van een welverdiend diner. Morgen rijden we verder richting de Eiffel de laatste stop van deze vakantie.

Dag 9: Beaune Bleialf (5 juli, 484 km)

Route dag 9

Na een ontspannen overnachting in Beaune beginnen we vandaag aan een mooie, lange rit richting Bleialf. Nog even langs de Boulangerie in Beuane (gewoon open op zondagmorgen). We rijden door afwisselend terrein: een kort stuk tolweg, rustige Franse binnenwegen, een snelweggedeelte in Luxemburg en tot slot de glooiende heuvels van de Eifel.

We vertrekken bij Hotel Le Panorama en komen al snel op een kort traject van de tolweg. Daarna sturen we het Franse binnenland in via rustige D-wegen, langs dorpjes zoals Neuilly-l’Évêque, Huilliécourt en Harréville-les-Chanteurs.

Bij le petit charme in Bannes nemen we een (lauwe) koffie met frambozen taartje.

Daarna vervolgen we onze route door de Lorraine, een verrassend rustige en groene streek. We komen o.a. door Domrémy-la-Pucelle. De kenners onder ons herkennen het natuurlijk gelijk, hier is Jeanne d’Arc (de nationale heldin van Frankrijk) geboren. We rijden onder andere via Bernécourt en Mars-la-Tour richting het noorden.

In Luxemburg komt het tempo er weer even in: we volgen de A7 richting het noorden. Nog even voordelig tanken! Na Colmar-Berg verlaten we de snelweg en rijden we binnendoor via Hosingen richting de Duitse grens. Dit laatste stuk is weer echt genieten, met mooie doorkijkjes en vlotte bochten.

Aan het einde van de dag komen we aan bij Haus Zwicker in Bleialf, waar we gastvrij worden ontvangen. We schuiven aan voor een lekkere Duitse maaltijd met onder andere schnitzel en andere specialiteiten. We drinken nog een biertje na, en daarna gaan we naar bed. Het was vandaag een behoorlijk lange rit van 484 kilometer. Allemaal wel een beetje gaar. Morgen rijden we terug naar Nederland.

Dag 10: Bleialf – Gorssel (6 juli, 325 km)

Route dag 10

Op de allerlaatste dag van deze reis reden wij nog een mooie route die eindigde in Gorssel. Nog een beetje lucht in Hermans bandjes doen want de spanning was te laag. Vanuit Bleialf reden wij eerst nog een prachtig stuk door de Eifel. De route begon rustig, over kleinere wegen via Kruchten, Nusbaum, Oberweis en Biersdorf am See. Dit eerste deel was nog echt genieten van het Eifellandschap, met glooiende wegen, kleine dorpen en volop afwisseling.

Daarna vervolgden wij onze route richting Kerpen en Elsdorf. Hier reden wij door een ander landschap dan eerder tijdens de reis: met brede uitzichten en een meer open karakter. Vlak voor Elsdorf bekeken we nog even de gigantische afgravingen. In Elsdorf maakten wij een tussenstop op een terrasje bij Bakkerij Schneider om alvast de verjaardag van Paul te vieren. Dat deden wij met een heerlijk groot stuk Duits gebak en een kop koffie.

Eenmaal terug in Nederland liep de route via Doetinchem en Zutphen richting Gorssel. Jan hebben wij al bij Doetinchem uitgezwaaid. Het laatste deel van de route vormde een rustige afsluiting van de reis, over bekende Nederlandse wegen en nog een paar mooie stukken binnendoor.

In Vorden maakten wij nog een laatste stop voor een ijsje bij IJssalon Lekker.

Terugkijkend kunnen wij zeggen dat het een prachtige reis is geweest. We hebben genoten van mooie wegen, goede hotels en prima eten en drinken. Tegelijkertijd hebben we onderweg ook regelmatig opmerkingen gehoord als: “Wat is het warm”, “Ik ben er vandaag wel klaar mee” en “Wat een rot-hobbels in die dorpjes”.

Al met al kijken wij terug op een geslaagde en gezellige reis. Volgend jaar wordt het weer een MCBOT-weekend van de gebruikelijke lengte.

Nog enkele mooie panaromafoto’s

Totaaloverzicht gereden route

Reis: 3-daagse Motortour Sauerland (10 tot en met 12 oktober 2025)

Geschreven door: Wim Poelert
Weer: bewolkt en 1 dag wat miezer regen, 12 graden
Afstand: +/- 850 KM

Last minute weet Herman hotel Brugges Loui te boeken in Willingen (Upland)

Na de grote Alpen tour deze zomer is er dit herfstig najaar nog een 3-daagse trip naar Sauerland gemaakt met de volgende leden: 

De groep bestond uit de volgende personen: 

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Bert Busbroek (Honda NC750X)
– Jop Wiertz (BMW GS850)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 900 GT)
– Jan Vonck (Moto Guzzi V85 TT Evocative Graphics 850 E5)

– en gastrijder Wim Poelert (Honda NC750X)

Het hotel is duidelijk blijven hangen in de glorie jaren 70-80 toen touring cars vol OAD vakantiegangers neer streken. Alles van hout, sanitair villeroy en boch en FM radio op kamer en badkamer. Maar dat doet niets af aan de gemoedelijke sfeer en de vriendelijke bediening en een lekker hapje eten. En ook de motoren stonden prima op stal elke avond. Dit is de kamer en ons uitzicht over het heuvel landschap.

Dag 1: Van Gorssel – Willingen (283 km)

Route dag 1

Zoals wel vaker verzamelen we bij Arie aan de Quatre Bras voor een bakkie koffie.

Daarna trappen we motoren aan en rijden binnendoor via Geesteren naar Eibergen en dan bij Rekken de grens over.  Het is redelijk goed weer. Af en toe laat zelfs een waterig zonnetje zijn gezicht zien. We rijden via mooie landelijke wegen verder Duitsland in Coesfeld, Beckum en dan dieper Sauerland in naar Wilingen.

Route manager Arie had er weer iets moois van gemaakt. Onder weg maken we af een toe een stop voor een krentebol. Blijkt dat Wim ook verslaafd is aan zo’n lekkere bol. Wel missen we de koffie.

Tegen 16:30 arriveren we bij het hotel

Dag 2: Sauerland tour (240 km)

Route dag 2

s’Morgen trokken we de gordijnen open. Helaas ziet het er grauw en nat uit. Eerst maar eens ontbijten en dan zien we wel weer verder. In de miezer vertrekken we en rijden door het herfstachtige landschap door bos en langs grote stuw meer van de Edersee. Tegen 11:30 is het tijd voor een bakkie koffie. We gaan lekker binnen zitten, want dan kunnen we iets aandrogen. Maar na de koffie is de weg droog en kan het echte werk beginnen. We rijden door bos en het open heuvel landschap. Omdat we buiten hoog seizoen zijn en matige weer, hebben we de weg (bijna) voor ons alleen. Het gas gaat er dan ook goed op. We zijn zo druk met het bochten werk, dat we bijna vergeten om fotos te maken. Jammer dat Paul er niet bij is voor een actie filmpje.

Eerst was men nog wat sceptisch over de “automaat”  van Wim. Maar zodra hij de DCT op manual zet, schakelt hij met zijn vingertips in split second door de versnellingen en draait lekker mee door alle bochten. Genieten met een grote G.

s’Avonds schuiven weer aan voor een eenvoudige maar lekkere hap eten. We eten gewoon wat de kok ons voor schuift. Scheelt ons ook weer zoeken naar een brilletje voor gepuzzel op de menukaart.

En daarna een biertje en sterke verhalen in de bar.

Dag 3: Willingen – Gorssel (315 km)

Route dag 3

Het is al weer Zondag en we moeten jammer genoeg al weer huiswaarts.  Gelukkig is het vandaag vanaf de eerste minuut droog. 

Wederom heeft Arie weer een knap stukje navigatie werk voorbereid voor de eerste 185km naar Menden en is het weer genieten van rijden en de herfstkleuren. Af toe nemen we een (plas) pauze. En tot onze grote vreugde is er op Zondag een broodjes zaak open. Daar maken we dan ook goed gebruik van voor koffie en wat lekkers.

Tegen 17:30 zij we terug in Gorssel en sluiten af met een hapje eten bij De Hoek.

Het was een leuk weekend.

Reis: 9-daagse Motortour Alpen (27 juni tot en met 5 juli 2025)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: zon, paar regenbuien, 14 tot 34 graden
Afstand: +/- 3200 KM

Dit jaar zijn we met 5 man afgereisd naar Tirol om 9 dagen rond te toeren in Duitsland, Oostenrijk, Italië, Frankrijk en Zwitserland.

De groep bestond uit de volgende personen: 

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 900 GT)
– Jan Vonck (Moto Guzzi V85 TT Evocative Graphics 850 E5)
– Albert Wichers (R 1150 GS ADVENTURE)
– Paul van Velsen (BMW R1250 GSA HP)

Op de bucketlist van diverse MCBOT leden stond om eens een langere motorreis te maken dan gewoonlijk. We hebben gekozen voor een compleet verzorgde motorreis richting Tirol van Kobutex. Deze reis bevat een geweldige selectie aan passen die door Zwitserland, Duitsland, Italië en natuurlijk het schönes Oostenrijk gaan. Indrukwekkende en uitdagende routes zoals de Kaunertalgletscherpas, Silvrettapas, Reschenpas, Hahntenjoch, Flexenpas en Timmelsjoch. En natuurlijk mag de wereldberoemde Stelviopas niet ontbreken!

Dag 1: Gorssel – Berghausen (27 juni, 410 km)

Route dag 1

Onze motorvakantie start officieel bij Van der Valk in Duiven (maar we vertrekken natuurlijk na koffie met koek bij Arie, uit Gorssel) en voert ons via rustige wegen Duitsland in. We beginnen de dag met een beetje regen maar om 9 uur is de bui voorbij. De eerste koffiestop is in Wankum. Ondertussen komt het zonnetje ook al door. De route biedt volop afwisseling met charmante dorpjes en kronkelende wegen door het Ahrdal en de Rijnstreek. De wegen worden uitdagender, we houden met regelmaat een tussenstop soms met koffie en gebak (nogmaals in Bassenheim) en tanken. Het is goed te doen zo. We eindigen de rit bij Hotel Berghof in het groene Westerwald, een gezellig familiehotel met comfort, heerlijk eten, lekker bier en parkeergelegenheid voor onze motoren, de ideale plek om bij te komen en onze volgende rit te plannen. Na de typisch Duitse maaltijd lopen we even door het dorpje en hebben we een leuke ontmoeting met iemand die papier maakt en een soort botanische tuin in zijn vakwerkhuis en schuur heeft. Morgen weer op tijd op pad richting het Zwarte Woud.

Weer: Beetje regen daarna zon. 17-27 graden.

Dag 2: Berghausen – Alpirsbach (28 juni, 361 km)

Route dag 2

We starten onze rit bij Hotel Berghof in Berghausen en rijden via Wiesbaden en Mainz, met een kort stukje snelweg, richting de kleinere wegen. Na een koffiestop bij de Barbarossa Bäckerei in ‎⁨Enkenbach-Alsenborn⁩ rijden we door de bochtige Pfalz en lunchen we bij Fischbach, waar we ook kunnen tanken. Via Frankrijk keren we terug naar Duitsland en rijden het Schwarzwald in, waar we genieten van de Schwarzwaldhochstraße. De temperatuur loopt op naar de 30 graden, best zweten dus en alle ventilatiegaten open. We eindigen bij Landgasthof Sonne in Alpirsbach, een gezellig gasthof met terras, goed eten en veilige motorstalling. Na een stevige maaltijd zijn we naar de nabij gelegen “Wasserfal” gewandeld. Morgen rijden we door naar Pfunds waar we 4 nachten zullen verblijven.

Weer: 24-31 graden.

Dag 3: Alpirsbach – Pfunds (29 juni, 316 km)

Route dag 3

Vandaag rijden wij van het Zwarte Woud naar de Oostenrijkse Alpen. Het is een lange en afwisselende route met meren, bergpassen en mooie uitzichten, met voldoende pauzes om zowel hoofd als zadel fris te houden.

We vertrekken vanuit Landgasthof Sonne in Alpirsbach en rijden via rustige wegen richting de Bodensee. Onze eerste koffiestop is bij de Rewe met bakkerij in Stockach. Daarna volgt een prachtig traject langs de oevers van de Bodensee, met uitzicht op het water en pittoreske dorpjes zoals Friedrichshafen en Lindau.

In ‎⁨Spaichingen⁩ worden we staande gehouden door een andere motorrijder met een lekke band. Hij was al 2 uur bezig er een prop in te krijgen. Gelukkig zijn we goed uitgerust met het juiste gereedschap en een pomp. 15 minuten later kon hij weer op pad.

Halverwege de rit komt Albert erachter dat hij de sleutel van het vorige hotel heeft vergeten in te leveren!

In Oostenrijk is Dornbirn een mooie plek om te lunchen en te tanken. Vervolgens beginnen we aan het klimwerk met de Losenpas, Hochtannbergpass, Flexenpass en Arlbergpas. Er zijn volop bochten en het uitzicht is adembenemend.

Bij Jet & Charly’s Silvrettatreff kunnen we nog bijtanken voor de laatste klim: de Pillerhöhe, een schitterend slotstuk van de dag.

We overnachten in Hotel Traube in Pfunds, een rustige en fijne plek op loopafstand van het dorp. Hier kunnen we ontspannen bij het mooie zwembad en na een intensieve rit vooruitkijken naar de komende dagen. In het dorp is net een dorpsfeest aan de gang met marktkraampjes, eten en drinken. We nemen er een paar bij de gezellige tent met hardrock muziek. We hebben een prachtige dag gehad en morgen gaan we richting Zwitserland en de Stelvio pas in Italië.

Weer: 24-34 graden.

Dag 4: Stelvio (30 juni, 350 km)

Route dag 4

Vandaag rijden we een route die bij veel motorrijders hoog op de bucketlist staat: de Passo dello Stelvio, ook wel de Stilfersjoch of Stelviopas genoemd. Met zijn 2758 meter is dit een van de hoogste verharde bergpassen in de Alpen – en die gaan wij vandaag trotseren!

We beginnen met spectaculaire uitzichten over het Lago di Livigno en de indrukwekkende stuwdam op de grens van Zwitserland en Italië.

Maar…. ons bezoek aan de Stelvio ging helaas niet door. We kregen tijdens de heenreis een telefoontje van KOBUTEX. De toegangsweg naar de Stelvio was afgesloten vanwege noodweer. Op de parkeerplaats spreken we een medewerker van een chinees bedrijf die bezig zijn met constructie werkzaamheden. Hij adviseert ons een alternatieve route: de Passa Gavia. Smal en bochtig maar zeer mooi! Bij Rifugio Arnaldo Berin (2560m) nuttigen we een lekkere italiaanse lunch. Daarna rijden we verder door het prachtige landschap. Deze pas aan de noordzijde is minstens zo indrukwekkend. Met strak asfalt en eindeloze bochten kunnen we onze stuurkunsten echt laten spreken.

Rond 15:00 uur slaat het weer om. Regen, hagel en onweer. We keren gauw om en trekken de regenkleding aan in de zelfde berghut. Op de terugweg tanken we nog even voordelig in een belastingvrije zone (E5 voor €1,29 de liter).

Deze rit was geen gewone etappe, maar een onvergetelijke belevenis. Een dag vol avontuur, adrenaline en verwondering. Ondanks goede regenkleding hier en daar toch behoorlijk nat geworden. Snel onder de warme douche. De planning was een pizza in het dorp maar dat wordt ook niets vanwege de aanhoudende regen. Dus lekker maaltijd in het hotel.

Weer: 14-24 graden. Zon, regen, hagel en onweer.

Dag 5: Silvretta (1 juli, 348 km)

Route dag 5

We beleven puur passenplezier tijdens een schitterende bergdag vol panorama’s, bochten en perfect asfalt. We starten met de Flexenpas (1773 m) in Vorarlberg en rijden daarna het stijlvolle Lech binnen, waar we eventueel een korte pauze kunnen houden bij een bakkerij met heerlijk gebak. Dit zit naast het verblijf van de Oranjes waar ze altijd hun wintersport vakantie houden.

Vervolgens genieten we van de Hochtannbergpas en het Furkajoch – een technische en smalle bergweg met prachtig uitzicht. Daarna komen we aan bij de Silvretta Hochalpenstraße, helaas gesloten door vele regenval en herstel was nog niet afgerond. We nemen een alternatieve route terug o.a. een 15 km lange toltunnel. Het dreigt weer noodweer te worden. Regenkleding maar weer aan maar we komen net droog aan. Nog even een duik in ons super deluxe zwembad.

We sluiten de dag af bij de lokale pizzeria voor een heerlijke pizza en pasta. Morgen zullen we ons opsplitsen in 2 groepen. Eén gaat naar de Stelvio en de anderen naar Timmelsjoch.

Weer: 24-31 graden.

Dag 6: Stelvio, 2de poging en Timmelsjoch (2 juli, 348 km)

Route dag 6a – Video Stelvio

Vandaag beleven wij (Paul en Herman) een echte bucketlist-klassieker op twee wielen: de Passo dello Stelvio. Deze iconische bergpas in de Alpen, met een hoogte van 2758 meter, staat bij veel motorrijders hoog op het verlanglijstje – en wij mogen ‘m vandaag trotseren!

Herman heeft een alternatieve aanrij rout bedacht. In het levendige dorp Sulden nemen we een pauze voor een koffie met apfelstrudel. Daarna slingeren we via bochtige wegen omhoog richting de top van de Stelvio. Wat een drukte met motoren en fietsers! Daar genieten we van het adembenemende uitzicht, een welverdiende Bratwurst en natuurlijk maken we een foto als bewijs en kopen een sticker om op de motor te plakken.

De afdaling aan de noordzijde is minstens zo indrukwekkend, met strak asfalt en eindeloze bochten. We sluiten de rit af bij het mysterieuze Reschenmeer, waar het kerktorentje van het verzonken dorp Graun uit het water steekt.

Kortom: deze dag is geen gewone motorrit, maar een onvergetelijke belevenis. Stelvio: check!

Route dag 6b

Arie, Jan en Albert nemen vandaag de originele route, de Timmelsjoch. Ze hoeven ze zich niet te laten afschrikken door het aantal kilometers, want deze route rijdt vlot door en verveelt geen moment. Vanuit Pfunds vertrekken ze vroeg en beginnen direct sterk via het Inntal en de oude Brennerpas – een historische, bochtige doorgang tussen Oostenrijk en Italië met prachtige uitzichten.

Na een koffiestop rijden ze Zuid-Tirol binnen, waar de Jaufenpas wacht: 2099 meter hoog, 39 kilometer lang en vol haarspeldbochten – een paradijs voor liefhebbers van echt stuurwerk. In San Leonardo is een ideale plek voor een lunchpauze, voordat ze de Timmelsjoch Hochalpenstraße nemen. Deze tolweg van 2509 meter hoog biedt indrukwekkende uitzichten en onderweg kunnen ze het Timmelsjoch Experience museum bezoeken.

De afdaling naar het Ötztal is spectaculair. Een brede weg met af en toe haarspeldbochten en een kaal landschap met enorme bergen on ons heen. Daarna rijden ze via Sölden, Landeck en Prutz terug naar Pfunds. Morgen gaan we weer richting Nederland.

Weer: 14-31 graden.

O ja, en niet vergeten, allemaal een stickertje plakken!

Dag 7: Pfunds naar Alpirsbach (3 juli, 324 km)

Route dag 7

Vandaag laten we de Alpen achter ons en rijden we richting het Zwarte Woud. Het is een afwisselende rit met bergpassen, meren, dalwegen en glooiende heuvels. We maken flink wat kilometers, maar genieten onderweg volop.

Na vertrek uit Hotel Traube in Pfunds volgen we het Inntal richting het Arlberggebied. We passeren Strengen en St. Anton en klimmen via de Flexenpass naar Lech. In Schröken houden we koffiestop met Marillenkuchen en Apfelstrudel. Rond 11 uur begint het te plenzen. Drijfnat komen we een fillaal Louis motorkleding tegen. Handschoenen, regenkleding, etc. worden aangeschaft.

Via de Hochtannbergpass rijden we verder, genieten van strak asfalt en indrukwekkend berglandschap, en dalen af via Schoppernau naar Dornbirn voor een pauze. Daarna volgen we een panoramische route langs de Duitse oever van de Bodensee. Weer lekker druk daar. Net als de heenreis.

We vervolgen onze weg via binnenwegen door Baden-Württemberg en passeren plaatsen als Tuttlingen, Spaichingen en Rottweil. Het blijft een vervelend, lang en druk stuk.

De dag sluiten we af bij het vertrouwde Landgasthof Sonne in Alpirsbach. Het voelt goed om weer terug te zijn op een plek die bekend is. Lekker eten biertje en naar bed.

Weer: 14-26 graden. Regen en zon.

Dag 8: Alpirsbach – Berghausen (4 juli, 375 km)

Route dag 8

We verlaten het Zwarte Woud via prachtige stuurwegen en rijden via de Elzas naar het Rijndal. De route is afwisselend, met bossen, wijngebieden en historische stadjes om van te genieten. Na vertrek uit het vertrouwde Landgasthof Sonne volgen we de Schwarzwaldhochstraße, een schilderachtige bergweg met uitzichtpunten zoals Seebach en mogelijkheden voor een pauze in Baden-Baden.

Bij Beinheim steken we de Rijn over naar Frankrijk en rijden door charmante Elzasser dorpen zoals Seltz, Hatten en Wissembourg. In Hatten (FR) stoppen we een Boulangerie die heerlijke gigantisch stukken eigen gemaakt gebak serveert met prima koffie erbij. Terug in Duitsland doorkruisen we het Pfalzerland.

Een kort stuk snelweg helpt ons vlotter richting het Rijndal te gaan. Nog wat stukken door grote steden waar inmiddels de vrijdagavond spits begint. We eindigen de dag in Hotel Berghof in Berghausen – een vertrouwde plek met een warme ontvangst en comfortabele afsluiting van een gevarieerde dag.

Weer: 14-28 graden, Zonnig.

Dag 9: Van Berghausen – Gorssel (5 juli, 380 km)

Route dag 9

De laatste etappe van onze motorreis voert ons van het rustige Westerwald terug naar Nederland. We vertrekken vanaf Hotel Berghof in Berghausen en rijden via bochtige provinciale wegen naar het kuuroord Bad Ems, gelegen aan de Lahn. Daarna volgen we een mooie route langs de Rijn richting Bad Breisig en het Ahrdal.

Na een aantal fijne stuurkilometers pauzeren we bij Bäckerei Vinxtbqch in Köningsfeld. Vervolgens rijden we via Meckenheim, Rheinbach, Swisttal en Grevenbroich verder. De route blijft afwisselend, met landelijke wegen, lichte hoogteverschillen en voldoende mogelijkheden om even te stoppen. Paul loopt vandaag voor de 2de keer een deuk in zijn ego op. Even de motor voor het stopbord op zijn rechterkant gelegd.

Het laatste deel van de rit rijden we rechtstreeks naar Emmerich richting de Nederlandse grens. We sluiten de dag af bij Broods Broodjesbar in Zeddam. Een mooi moment om terug te blikken op een geslaagde motorweek. Stemmen gaan al op om volgend jaar een rondreis te maken naar de Franse Alpen of de Dolomieten. We zwaaien Jan daar uit en rijden terug naar Gorssel.

Weer: Max 25 graden, Winderig.

Totaaloverzicht gereden route

Reis: 3-daagse Motortour Hameln (12 tot en met 14 oktober 2024)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: bewolkt, beetje zon, 13 graden
Afstand: +/- 875 KM

Dit jaar zijn we met 3 man afgereisd naar Hameln om 3 dagen rond te toeren.

De groep bestond uit de volgende personen: 

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 900 GT)
– Paul van Velsen (BMW R1250 GSA HP)

Dit najaar willen we nog even afsluiten met een lang weekend motorrijden in Duitsland. Tussen alle drukke agenda’s door kunnen we nog enkele vrije dagen vinden. We overnachten in Hameln, een grote plaats verscholen in de zacht glooiende heuvels van het Weserbergland met zo’n 60.000 inwoners aan beide oevers van de Wezer. De oude binnenstad met zijn prachtige vakwerk- en zandstenen gebouwen uit de 16e tot 18e eeuw staat volop in het teken van de Rattenvanger van Hamelen. Van deze trip zijn geen video’s gemaakt, maar kijk voor een impressie maar naar de opnames van 2021.

Dag 1: Van Gorssel – Hameln (12 oktober, 302 km)

Route dag 1 Video Dag 1 (2021)

De Route voor de heenreis is er één van de vorige reizen en is door Arie in elkaar gezet middels Kurviger. 9 uur ‘sharp’ vertrekken we met ons 3-en richting Duitsland.

Via Eibergen verlaten we Nederland. Vandaag is het zaterdag en lekker rustig op de weg. Een mooie route, ook het weer is prima, half-bewolkt en af en toe een zonnetje erbij. De temperatuur is aan de frisse kant(13 gr.), maar met wintervoering er in goed te doen.

Tegen 17:00 uur komen we aan bij Stadthotel Hameln ****. Even opfrissen en dan de stad in om wat te eten. De meeste restaurants zitten vol en uiteindelijk vinden we een plekje bij Steakhouse Cheyenne voor een lekker maaltijd. Nog even een rondje lopen door de prachtige altstad en onder de wol.

Dag 2: Rondrit naar het oosten (13 oktober, 270 km)

Route dag 2 Video Dag 2 (2021)

Vandaag gaan we een rondrit maken richting het oosten en wel richting Goslar. Herman moet vanwege drukke werkzaamheden al weer terug naar huis. Goslar ligt in de noordwestelijke uitlopers van de Harz, aan de voet van de Rammelsberg. We zijn hier de afgelopen jaren al diverse malen geweest maar het blijft de moeite waard. De route hadden we nog als jpg-file en hebben hem daarom opnieuw met Kurviger gemaakt. Het is een ontzettend mooie route geworden. s’Morgens wel een beetje nattigheid en blad op de weg maar dat was in de loop van de dag verdwenen door het wazige zonnetje. Het is vandaag geen terrassen weer dus we nemen maar een koffie met een lekker groot stuk duits gebak bij een Bäckerei.

s’ Avonds nog even door de stad gelopen en gegeten bij de Rattenkrug waar we 3 jaar geleden ook zijn geweest. Leuke tent!. 

Dag 3: Hameln – Gorssel (14 oktober, 303 km)

Route dag 3 Video Dag 3 (2021)

Vandaag al weer naar huis. De route langs Bielefeld moet de volgende keer iets worden verbetert, teveel oponthoud. We hebben 3 topdagen gehad. Prima (fris) weer, goed hotel en lekker gegeten. Nog even wat heerlijke appels oprapen die overal langs de landweggetjes liggen, wat wodka scoren en voordelig tanken. Dit jaar hebben we door allerlei omstandigheden weer te weinig gereden maar dit was een mooie afsluiter van het motorseizoen 2024!

Reis: 4-daagse Motortour Moezel Kattenes (28 juni tot en met 1 juli 2024)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: zonnig, 14-31 graden!
Afstand: +/- 1100 KM

Dit jaar zijn we met 5 man afgereisd naar Moezel Kattenes om 4 dagen rond te toeren.

De groep bestond uit de volgende personen: 

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Bert Busbroek (Honda NC750X)
– Jop Wiertz (BMW GS850)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 900 GT )
– Paul van Velsen (BMW R1250 GSA HP)

_{Rood = wijziging motorenbestand}

Dit jaar gaan we wederom naar de Moezel en overnachten we weer bij Hotel Lange. Voor sommigen de 2-de en voor de oudste leden de 3-de keer. Van deze trip zijn geen video’s gemaakt, maar kijk voor een impressie maar naar de opnames van 2019.

De tocht was een mix van prachtige stuurwegen in de Eifel en langs de Moezel, aangevuld met een dagje Hunsrück en Rijn. Heerlijk genieten van de vele kleurrijke wijndorpjes, dan weer de rust van het achterland. Natuurlijk ontbraken de bekende en gezellige stadjes zoals Cochem ook op deze tour niet.

Dag 1: Van Gorssel – Kattenes (28 juni, 329 km)

Route dag 1  Video Dag 1 (2019)

Zoals altijd genieten we nog even van koffie met koek bij Arie om vervolgens tegen half 10 te beginnen aan onze motortoer. Het eerste gedeelte van de route is vlot te rijden. We hebben de route aangepast want de originele vertrekt uit Sittard en gaat richting Aken. Voor ons niet zo handig en daarom gaan we via Emmerich het land uit. Een korte pauze in de buurt van Winnekendonk en in Niederzier koffie met gebak bij Bäckerei Wirtz (zonder e). Na zo’n 200 km rijden krijgen we lekkere vlotte stukken afgewisseld met mooie kleine binnendoor wegen die de Eifel biedt. Langzamerhand komen we in de richting van de Moezel en krijgen we de rivier al een paar keer in beeld. Tegen etenstijd arriveren we bij hotel Langen in Kattenes. Voor een aantal van ons is dit de tweede keer en sommigen de derde keer want in 2008 en 2019 was de club hier ook al een keer. Herman verblijft in een ander hotel om de hoek maar wel met uitzicht op de Moezel en voor minder geld! Voor het eten nemen we een halve liter Hefeweizen, want die hebben we wel verdient! Daarna eten à la carte in het restaurant. Het eten zal de rest van de week ook prima zijn!

Dag 2: Rondrit Kurvenpass (29 juni, 208 km)

Route dag 2 Video Dag 2 (2019)

Deze dagroute staat in het teken van de Hunsrück en de westelijke oevers van de Rijn. Bij Koblenz mondt de Moezel tenslotte uit in de Rijn. De Hunsrück is een laaggebergte dat deel uitmaakt van het Rijnlands leisteenplateau. Het gebergte wordt begrensd door de Rijn in het oosten, de Moezel in het noorden. Het is dunbevolkt gebied. Dat betekent tot op de dag van vandaag erg weinig verkeer op de mooie wegen in dit gebied.

We starten met de de Hunsrück met mooie overzichtelijke stukken en vergezichten door deze prachtige omgeving, waarbij ze gelukkig niet vergeten zijn om bochten aan te leggen; heerlijke haarspeldbochten! We rijden eerst naar Boppard aan de Rijn, Het is nog te vroeg voor de eerste stop. We rijden daarom terug de heuvels in en zo komen we in de verschillende plaatsjes aan de Rijn.

Na ons bezoek aan de Rijn rijden we weer het prachtige achterland in en steken we de Hunsrück over en rijden we terug richting Moezel. In Treis-Karden houden we onze eerste koffiestop bij een bakkertje, uiteraard met een lekker stuk gebak, alvast voor Paul zijn verjaardag volgende week. Na wat assistentie te hebben geleverd aan collega motorrijders uit Nijmegen gaan we verder. De temperatuur loopt al aardig op en het zal vandaag warm en plakkerig worden!

In Kail rijden we tegen een bijzonder Bikerscafé aan, een voormalig tankstation. We stoppen hier voor een lekker alcoholvrij biertje. Tenslotte vervolgen we onze rit richting Cochem, het toeristisch middelpunt van de Moezel. Cochem is altijd druk en gezellig. Helaas is het al behoorlijk laat en rijden we door. Morgen nog een kans. De temperatuur is inmiddels over de 30 graden gegaan.

Dag 3: Rondrit Moezel (30 juni, 245 km)

Route dag 3 Video Dag 3 (2019)

Zoals het hoort aan de Moezel staat vandaag een rondrit langs de Moezel centraal. Vanwege het slechte weer vannacht vertrekken we een uurtje later dan normaal. Verder is er in het TomTom kamp veel stress want Arie heeft de routes nog even verbouwd met Kurviger.

We slingeren dus omhoog en omlaag, vaak via nauwe toegangsweggetjes, van en naar de Moezel en het achterland van de Eifel en Hunsrück. Het is een variatie van haarspeldbochten, mooie wegen, dorpen, stadjes en mooie landschappen. Wel oppassen vandaag, de weg is nat, zand en grind uit de bergen gespoeld en her en der takken op de weg.

Na pakweg 50 km komen we al in Cochem. Gisteren te laat om ernaartoe te gaan en nu eigenlijk te vroeg want we hebben het ontbijt net op.

We stoppen bij de bekende “hairpin” met een mooi overzicht over Piesport (zie foto bovenaan deze pagina). Daarna komen we in Traben-Trarbach waar we in een leuk winkelstraatje neerstrijken bij Café Aroma voor alweer een lekker groot stuk gebak met koffie.

Tijdens onze 4-daagse reis hebben we ook vele mooie plaatsjes en steden gezien zoals het schilderachtige en zeer druk bezocht stadje Bernkastel aan de Moezel. Even snel een foto en weer verder. Op onze weg terug komen we dan nog door Zell en Sennheim. Na Senheim door naar Brutig-Fankel en daar weer omhoog. Het laatste stuk van de route leidt ons dan nog door een stukje Hunsrück en terug richting Kattenes.

Deze dag stond in het teken van de Moezel; berg op en berg af. Met misschien wel de twee mooiste afdalingen aan de Moezel, bij Piesport en Brutig-Fankel. Maar ook prachtige stopplaatsen als Bernkastel-Kues en Cochem waren van de partij. Het was weer een mooie dag. De temperatuur was vandaag prima, uiteindelijk 24 graden.

Dag 4: Kattenes naar Gorssel (1 juli, 337 km)

Route dag 4 Video Dag 4 (2019)

We nemen weer afscheid van ons hotel Langen aan de Moezel. Het was een net hotel met goed eten en aardig personeel. We rijden nog een klein stukje langs de prachtige rivier en rijden dan direct het achterland, de Eifel, weer in. De Eifel is toch ook wel erg mooi en we herkennen nog enkele plekjes uit vorige reizen. We mijden de drukte en laten deze keer Mayen en Adenau (Nürburgring) voor wat het is.

We hebben gekozen voor een eigengemaakte route met aantrekkelijk stuurwerk en veel B-wegen. De snelweg willen we mijden in de avondspits. Veel afwisseling qua wegen, maar voornamelijk mooi stuurwerk over de kleinere wegen van de Eifel.

In Merzenich nemen we nogmaals koffie met wat lekkers en wat broodjes voor onderweg. Ook moet een enkeling nog even wat voordelig drank inslaan bij de de naast gelegen Aldi.

In Vorden stoppen we voor een warme hap bij restaurant het Meesterhuis. Tijdens het diner popt de vraag op waar we volgend jaar naar toegaan. Diverse leden hebben een positieve ervaring met Engeland. Volgend jaar met de trein via Calais?

Reis: 5-Daagse Motortour het Zwarte Woud (2 tot en met 6 september 2023)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: (half) bewolkt, zonnig max. 33 graden
Afstand: +/- 1126 KM (auto+aanhanger) en 722 Km (motor)

Het Zwarte Woud stond al jaren op ons verlanglijstje. Echter is het een behoorlijke rit om er te komen en daarom gaan we voor het eerst met de auto en aanhanger en daar de motoren er op!

De groep bestond uit de volgende personen:

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Paul van Velsen (BMW R1200 GSA)

1e dag: Heenreis van Gorssel naar Baiersbronn (2 september, 563 km)

Rond 9:30 vertrekken we. De motoren hebben we de dag ervoor al op de aanhanger geladen. We hebben al enige ervaring met elektrisch opladen van de auto in het buitenland. Maar deze reis is het iets spannender met de aanhanger erachter. Het verbruik ligt dus hoger en we zullen uiteindelijk 3x moeten laden. Aankomsttijd 18:00 uur in hotel Falken.

2e dag: Rondrit Baiersbronn A (3 september, 242 km)

Klik hier voor gereden route dag 2

Vandaag eigenlijk onze eerste echte motordag. Een beetje vreemd gevoel omdat we gisteren met de auto zijn aangekomen. Het wordt mooie route over de stuurwegen in het noordelijk Schwarzwald. We rijden over veelal rustige wegen door het groen en langs dorpjes. Lekkere bochten en we pikken ook een aantal keer een stukje Schwarzwaldhochstraße mee! Rond 11:30 uur is het tijd voor ons eerste stuk Schwarzwälder Kirschtorte, we strijken neer op een terras in Bad Herrenalb. Bij Gernsbach hebben we een mooi uitzicht op het hoog gelegen Schloss Eberstein. Eenmaal boven een fraai uitzicht over de stad.

Op de brede Schwarzwaldhochstraße kunnen we weer lekker gassen, maar er zijn inmiddels ook een aantal stukken waar je maar 50 mag! Rond het Bühlertal wordt veel wijn verbouwd en is het wat drukker. Dan weer een stuk Schwarzwaldhochstraße van waar we ook fraai uitzicht hebben op de omgeving. Verder gaat het richting Allerheiligen, alweer heerlijk sturen. Hier kun je een stop maken bij de Allerheiligen kloosterruïne. Maar we zijn er al voorbij voor dat we er erg in hebben.

Niet ver daarna is er een leuke stop bij een populaire parapenters spot. Vandaag niets te zien.

Na deze eerste dag krijgt Arie ook zijn echte kamer want hij moest vannacht ergens op zolder in een klein bedje slapen. Snel onder douche en aan tafel voor een heerlijke maaltijd en een glas bier.

3e dag: Rondrit Baiersbronn B (4 september, 241 km)

Klik hier voor gereden route dag 3

Eerst scoren we even wat lekkere broodjes bij de plaatselijke bakker. Vandaag krijgen we een zeer afwisselende route qua wegen en omgeving. Alles zit er in; brede wegen voor hoog tempo, smalle beboste wegen, hoogvlaktes, dalen, lange bochten, haarspeldbochten, race bochten, dorpen, goed en helaas ook slecht wegdek! Al na 8 kilometer begint het sturen, een prachtige bredere weg waarop we in hoger tempo kunnen koersen. Het is de bekende B500, zeg maar de Route 66 van het Zwarte Woud. Na zo’n 65 kilometer rijden we Wolfach in waar we ons 2-de stuk Schwarzwälder Kirschtorte nuttigen. Een leuke plaats met een kleurige hoofdstraat.

Dan volgt een charmante doorsteek via Kirnbach en Lauterbach. Rustige wegen in het groen, een riviertje en boerderijen; kan het landelijker! Met een dalingspercentage van 18% “duiken” we richting Hornbach en sluit weer aan op een fijne stuurweg. In Triberg bevindt zich de hoogste waterval van Duitsland. Ruim 160 meter valt het water in een aantal treden naar beneden. We slaan dit culturele hoogtepunt traditiegetrouw over. Net als de grootste koekoeksklok van de wereld.

Na Triberg volgt nog een hele mooie stuurweg, lange bochten, snaarstrak asfalt, van het ene oor op het andere. Via plaatsjes met haast onuitspreekbare namen rijden we binnendoor terug naar Baiersbronn. s’ Avonds hebben we weer een heerlijke maaltijd op het terras van het hotel.

4e dag: Baiersbronn C (5 september, 238 km)

Klik hier voor de gereden route dag 4

Nadat we groep motorrijders uit de Zaanstreek hebben uitgezwaaid beginnen we aan onze laatste dag. De route gaat vandaag over de ruim 1200 meter hoge Kandel en via een aantal hoogtepunten van de Zuidelijke routes. We starten richting Freudenstadt en koersen via kronkelige wegen en kleinere dorpen naar schilderachtig Schiltach.

Lekker verder sturen via o.a. het groene Groppertal en rustige slingerwegen. Hoogtepunt is de smalle, maar zeer attractieve Hexenloch, een paradijsje mits je niet teveel tegenligger tegenkomt. De weg zit helaas niet erg goed in zijn jas, maar het uitzicht boven is prachtig. Als je goed kijkt kun je de Vogezen zien liggen.

Via Waldkirch rijden we door het charmante Kinzigtal met plaatsjes als Haslach en Oppenau naar de onderkant van de Allerheiliger waterval. Aldaar rijden we nog een stukje stroomopwaarts verder over de bochtige weg naar het hotel. Het was weer een warme dag vandaag, de thermometer gaf weer 33 graden aan!

Vandaag diner bij de buren op terras. De motoren staan al weer op de aanhanger zodat we morgen snel kunnen vertrekken.

4e dag: Baiersbronn C (5 september, 238 km)

5e dag: Terugreis Baiersbronn naar Gorssel (6 september, 563 km)

Gelukkig een airconditend auto vandaag. Het Schwarzwald avontuur zit er op. We snuiven het Zwarte Woud nog een laatste maal op. Een heel geslinger voordat we bij de snelweg zijn. Dus nog even lekker sturen, stijgen en dalen voordat je weer richting Nederland gaan. Een paar keer aan de laadpaal en een flinke file op de A73 omzeilen en we zijn weer thuis.

Reis: 4-Daagse Motortour Assmanshausen (23 tot en met 26 juni 2023)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: (half) bewolkt, zonnig max. 33 graden
Afstand: +/- 1321 KM

Dit jaar zijn we met 6 man afgereisd naar Assmanshausen in Duitsland om 4 dagen rond te toeren. Een reisje langs de Rijn vol uitdagend stuurwerk rondom het water. Een geweldige combinatie van het Taunus gebergte, Westerwald en Rijnland-Palts.
Charmante dorpjes aan de oevers van de Rijn en een achterland bezaaid met superbochtige wegen. Venijnig smalle haarspeldjes, stille trajecten, hoogteverschillen en heerlijke wegen met lange bochten. Veerpontjes varen af en aan en brengen je naar de overzijde van de rivier.

De groep bestond uit de volgende personen:

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA)
– Bert Busbroek (Triumph Bonneville)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 700 GT)
– Jan Vonck (Moto Guzzi V85 TT Evocative Graphics 850 E5)
– Jop Wiertz (BMW GS850)
– Paul van Velsen (BMW R1200 GSA)

1e dag: Heenreis van Gorssel naar Assmanshausen (23 juni, 400 km)

Klik hier voor gereden route dag 1

Rond 9:30 vertrekken we, na de koffie met koek, bij Arie. Dit jaar is Johan er voor het eerst niet bij (op een ongelukje na). Achteraf gezien een juiste keuze met de toch wel behoorlijke aanrijroute en erg bochtige weggetjes in de bergen.

Arie heeft een aanrijroute gemaakt van Gorssel naar Neustadt waar we vervolgens de route van Moor motors oppakken. Deels over de snelweg om een beetje op te schieten en een beetje om de grote steden in het Ruhrgebied heen. In de buurt van Bochelt moeten we nog even een uitwijkproef doen omdat de tas van Jan zijn motor afvalt. In Welshneudorf zien we een leuke Bäckerei waar we even neer strijken voor een lekker groot Duits stuk gebak met koffie.

Het Westerwald ontvouwt zich zodra we de snelweg verlaten, met aangenaam slingerende wegen. Een afwisseling van smalle wegen door het groen, bredere wegen langs bebouwing en glooiende wegen door landelijk gebied, dorpen en velden. We rijden door de Taunus met ruime bochten en mooie plaatsjes richting Naussau. Vervolgens zakken we af naar Braubach via wederom bochten en komen we uiteindelijk bij de Rijn, die we volgen tot eindpunt Assmannshausen. Een bredere weg zodat je rustig om je heen kunt kijken. Kastelen, boten, dorpen én de Loreley bocht!

Na aankomst in Hotel Lamm even snel opfrissen en naar onze reserveerde tafel op het terras. Een aantal van ons gaan nog even naar de kroeg achter het hotel welke in Kerstsferen is.

2e dag: Rondrit Rijnland (24 juni, 265 km)

Klik hier voor gereden route dag 2

We laveren vlot naar Rüdesheim am Rhein en pakken daar het pontje naar de overkant. We gaan vandaag richting noord/westen. Bij Bacharach klimmen we omhoog. Een mix van snaarstrakke wegen, breed, smal en ultra-smal. Slingeren, doordraaien, verraderlijke haarspelden en dat allemaal in een rustgevende groene wereld. De eerst hooggelegen koffiestop met fraai zicht op de Rijn ligt in de Loreley bocht. Omdat Paul weer foto’s moet maken van het mooie landschap raakt hij de groep kwijt en komt 7 km verder op de route terecht. Helaas geen mooi uitzicht gezien. We gaan omhoog langs een kasteelhotel en dan weer omlaag. Weer water, maar ditmaal Moezel. Onderweg passeren we het plaatsje Kattenes waar we al eerder in hotel Lange hebben gezeten. We houden de Moezel nog even aan en gaan dan richting Koblenz waar we de Rijn oversteken en daarmee zijn we weer aan de oostzijde aangekomen. Ook hier weer wegen in alle variaties. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 30 graden. Als toetje nog een fraai dal met eindeloze bochten. Gelaafd en uitgedraaid komen we weer terug in Assmannshausen waar weer een lekker glas bier nemen en een lekker maaltijd geserveerd krijgen.

Naast de kerk in het dorp is een leuk terras waar we er nog 1 nemen.

3e dag: Rondrit Rijnland (25 juni, 245 km)

Klik hier voor gereden route dag 3

Vandaag weer een lekker stuk sturen richting het noorden! De weersvoorspelling is 33 graden dus alle luchtsleuven open en koelvest eronder. We slingeren over de hoogvlakte langs boerderijen om daarna via vele bochten weer af te dalen naar Rijnniveau. Je merkt gelijk het temperatuurverschil als je boven of beneden rijdt. We passeren kuuroord Bad Ems. Daarna tijd voor rust en charme, een mooi traject langs en rondom een klein riviertje, geliefd bij watersporters. We koersen door naar Nassau waar we in een gezellig café bier en gebak nemen en ons opmaken voor het tweede deel van de superbochtige route. Zowaar ook wat minder wegdek, maar dat komt helemaal goed als we opnieuw de bochtenhemel in navigeren, top!
Richting het hotel pakken we Rüdesheim, met haar toeristische drukte aan de Rijnboulevard én een rustig achterland, nog even mee. Dit was de warmste dag ooit in het bestaan van MCBOT!

s’Avonds gaan we weer naar het ‘Happy Christmas Cafe’ met de roodharige bediender met groene kerstboom in zijn oor.

4e dag: Terugreis van Assmanshausen naar Gorssel (26 juni, 411 km)

Klik hier voor de gereden route dag 4

Het zou vandaag een stuk koeler worden maar het is toch nog benauwd en plakkerig. Ieder geval geen felle zon en dat scheelt.

Nog gauw even wat drank inslaan bij de Trinkgut en de motor aftanken. Via de Rheinuferstrasse gaan we richting veerboot, ditmaal varen we over bij Kaub. Nog een slimme actie van Paul om de motor even vooruit te verplaatsen richting de veerboot. Met 3 man de motor weer overeind moeten zetten. We varen dicht langs het markante kasteeltje op een rots midden in de rivier. In Bacharach rijden we onder de poort door de smalle straatjes in. Een klinkerweg gaat over in een prachtige strakke stuurweg. De Rijn houdt ons nog even bezig, we rijden op rivierniveau. Dan gaan we weer hoog boven de rivier met een weids uitzicht. Nog geen 20 kilometer verder kijk je uit over de Moezel. Aldaar een mooi maar pittig traject naar beneden waar we uiteindelijk op een terrasje van een Bäckerei in Ettringen terecht komen. Jan zwaait af en gaat rechtstreeks naar huis.
Langzaam wordt het vlakker en volgt daarna wat meer drukte en vervolgens gaan we de snelweg op. Herman krijgt ineens zin om even zijn motor vol gas te testen op de snelweg en rijdt pardoes de afslag voorbij. Na veel (mis)communicatie belandt Herman op het terras in Ruurlo waar we vaker eindigen en de rest gaat richting restaurant Herfkens in Baak. Uiteindelijk vinden we elkaar weer.

Het was weer een gezellige motorweekend, helaas zonder flora en fauna tips van Johan. Het weer was behoorlijk aan de warme kant maar ieder geval droog.

Reis: 5-Daagse Motortour Luxemburg (25 tot en met 29 september 2022)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: half bewolkt, zonnig, later regen 5-17 graden
Afstand: +/- 1628 KM

Dit jaar zijn we met 2 man afgereisd naar Vianden in het mooie Luxemburg om 4(+1) dagen rond te toeren.

De groep bestond uit de volgende personen:

– Arie Verduijn (BMW R1250 GSA LC)
– Paul van Velsen (BMW R1200 GSA LC)

1e dag: Heenreis van Gorssel naar Vianden (25 september, 365 km)

Klik hier voor gereden route dag 1

Later dan normaal vertrekken we rond 11:30. Nieuwtje is dat Arie gisteren zijn BMW GSA 1250 LC Tripel Black heeft opgehaald! 

Bij Brummen gaat het al niet goed met de nieuwe motor van Arie. Ter hoogte van ‘The Gallery’ in Brummen begint de motor te bokken en blijft de achterrem hangen. Rook, stank en een roodgloeiende remschijf. De oorzaak zijn we nog niet achter maar misschien de Hill-Hold functie die bleef hangen.

De eerste 240 km leggen we af via de duitse autobahn. Daarna zoeken we de provinciale wegen op en komen we op de mooie bekende slinger weggetjes in de Eiffel. We gaan weer een stukje door België om daarna Luxemburg in te rijden.

Na aankomst in Hotel Heinz even snel opfrissen en op zoek naar een restaurant. We komen terecht in hotel/restaurant The River waar we in 2018 al eens met de hele club op het terras hebben gezeten.

2e dag: Rondrit Luxemburg (26 september, 200 km)

Klik hier voor gereden route dag 2
Klik hier voor de film van dag 2

Vanuit België komen flinke regenbuien aan. Daarom nemen we vandaag deze route verder Luxemburg in. We rijden vooral naar het oostelijk deel van Luxemburg en dat geeft een aardige blik op de grote variatie aan landschappen van dit kleine land. We gaan regelmatig tot aan de grens en zelfs even erover. Het zuidelijkste puntje nemen we ook nog even mee. We hebben deze route ook gereden in 2018.

Voor alles een kennismaking met het Luxemburgse wegennet. Een hele verbetering na het Belgische wegennet. Vrijwel de hele dag heerlijk stuurwerk. In het middengedeelte wat snellere stukken, zodat we weer op tijd terug kunt zijn.

We rijden vandaag langs vele bekende plaatsen. Clervaux is een van de bekendere verblijfplaatsen in Luxemburg en ligt in een dal, goed beschermd tegen de wind en de regen. We vervolgen onze rit een stukje langs de rivier de Our tot in Vianden. Het schijnt bekend te zijn vanwege de banden met de Oranjes. Rond 11 uur krijgen we enkele spetjes regen van weinig betekenis.

We doorkruisen het Müllerthal en de kloof bij Petit Suisse en komen langs Echternach, erg bekend bij de toeristen ook vanwege de jaarlijkse processie. Na Echternach is het wijngebied langs de Moezel aan de beurt. Af en toe rijden we ook een stukje langs de Moezel met veel terrassen in Grevenmacher en Remich.

Daarna  maken we een uitstapje naar de zuidelijke punt en het plaatsje Schengen, waar in het kasteel de bekende Schengen akkoorden getekend zijn. Met een grote boog rijden we om de stad Luxemburg heen naar het ook weer welbekende Larochette. Menigeen heeft hier al eens op één van de terrassen van het goede leven genoten.

Tegen half vier begint het dan toch serieus te regenen en besluiten we de laatste 80 km maar voor lief te laten en keren terug naar het hotel.

Vandaag dus vroeg aan het bier in Cafe du Pont. Het cafe nodigt niet echt uit om wat te eten en komen iets verderop bij een prima Pizzeria terecht.

3e dag: Rondrit langs de Luxemburgse grens (27 september, 339 km)

Klik hier voor gereden route dag 3
Klik hier voor de film van dag 3

We vervolgen onze verkenningstocht door het Luxemburgse landschap en dit keer doen we de westelijke helft. De weersvoorspelling zijn van alles wat. Beetje zon, bewolkt en paar mm regen tot flinke buien. We beginnen weer met wat mooie slingerwegen in de omgeving van het hotel. We rijden vandaag ook weer een stuk door België en Frankrijk begint. Het valt gelijk op wanneer je België inrijdt. Slechtere wegen en rommelige woningen. Totaal anders dan in Luxemburg waar alles schoon en mooi is.

Vandaag heeft de motor van Arie net als gisteren en eergisteren nog meer kuren. Zelf remmen op de vreemdste momenten. Inmiddels telefonisch contact gehad met Mamola. De BMW-app meld erg veel ingrepen van de ABS.

We komen langs de bekende Abdij Notre-Dame d’Orval welke een rijke geschiedenis heeft. De monniken vestigden zich in 1132 in deze streek en is bekend vanwege het trappistenbier (Orval). Van 1926 tot 1948 werd een geheel nieuwe abdij opgebouwd. Om de grote bouwwerken te kunnen bekostigen werden de kaasmakerij (1931) en de brouwerij (1932) opgericht. De vorige keer hadden we geen tijd om even binnen te kijken maar vandaag wel. We vertrekken voldaan met een doosje bier. De weersvoorspelling was rond 13:00 uur een regenbui. Dat klopt we krijgen een behoorlijke plensbui.

En dan nog een ander culturele hoogtepunt. Het piepkleine dorpje Avioth heeft een grote basiliek, de Notre Dame d’Avioth, met Romaanse en gotische elementen. De basiliek ligt op de bedevaartroute naar Santiago de Compostella en wordt dan ook jaarlijks door duizenden toeristen en bedevaartgangers aangedaan. De kerk, die dateert van rond 1250 werd in 1993 tot basilica minor verheven.

Montmédy ligt op een kruispunt van belangrijke regionale wegen en het Plateau van Tivoli is het hoogste punt van de omgeving. De graven van Chiny besloten echter hun burcht, die later tot de Citadel zou uitgroeien, op de lagere naastgelegen heuvel te bouwen omdat deze beter te verdedigen was. De bekende Franse bouwmeester Vauban leverde de plannen voor de Citadel. Echt leuk om de citadel in te lopen en er even rond te kijken.

Na 185 km komen we nog langs het stuwmeer bij Esch sur Sûre. Na de stuwdam rijden we nog even door het dorpje. Daarna sturen we weer door naar het hotel voor de gebruikelijke rituelen: Bier, eten en wandelen.

4e dag: Zuid-oost Luxemburg (28 september, 303 km)

Klik hier voor de gereden route dag 4

Het weer is vandaag iets beter en we hebben deze dag er bij aangeplakt.

Van een bevriend dorpsgenoot kregen we deze route. Origineel 349 km. Die wilde we naar natuurlijk helemaal rijden maar door wegwerkzaamheden en omleidingen werd het te laat en hebben we het laatste stuk overgeslagen.

De problemen met Arie’s rem lijken opgelost. Het lijkt iets met Arie zijn voet te zijn.

5e dag: Van Vianden naar Gorssel (29 september, 421 km)

Klik hier voor gereden route dag 5

De terugroute loopt via een vlotte route over prachtige wegen, een enkele wegopbreking of omleiding daargelaten. Het hotel serveert geen ontbijt meer dus we moeten naar de bakker iets verderop.

Om op gepaste wijze afscheid te nemen van Luxemburg pakken we nog een paar weggetjes in de omgeving die we de afgelopen dagen hebben laten liggen. Hoe hoger we komen hoe mistiger het wordt! Nog even voordelig tanken en dan steken we de grens over naar Duitsland en rijden via de Vulkan-Eifel naar het noorden.

Het was weer een gezellige motor midweek, een extra dag langer dan normaal. Het weer was te doen, zo’n 5-17 graden, één flinke regenbui met hagel, bewolkt en zonnig. Van alles wat.

Reis: 4-daagse Motortour Limburg, België en Duitsland (1 tot en met 4 juli 2022)

Geschreven door: Paul van Velsen
Weer: zonnig 21+ graden 
Afstand: +/- 1017 KM

Dit jaar zijn we met 7 man afgereisd het mooie Limburg om vandaaruit 4 dagen rond te toeren.

De groep bestond uit de volgende personen:

– Arie Verduijn (BMW R1200 GSA)
– Bert Busbroek (Triumph Bonneville)
– Herman Braakhekke (Yamaha Tracer 700 GT)
– Jan Vonck (Moto Guzzi V85 TT Evocative Graphics 850 E5)
– Johan Rouwenhorst (Harley FLSTC HERITAGE C1)
– Jop Wiertz (BMW GS850)
– Paul van Velsen (BMW R1200 GSA)

Dit jaar bestaat MCBOT 20 jaar. Om zoveel mogelijk leden mee te laten gaan hebben we deze keer iets dichter bij huis gekozen, Limburg waar diverse leden ook al in 2011 en 2012 zijn geweest. De streek waar we naartoe gaan is inmiddels wel bekend en uitgegroeid tot een klassieker als het gaat om lekker motorrijden en pittig stuurwerk. Het is redelijk dicht bij huis en de natuur is prachtig.

We verblijven in het Fletcher Hotel ‘De Geulvallei’ nabij Valkenburg en het bruisende Maastricht. Daarnaast ligt het prachtige natuurreservaat Ingendael op steenworp afstand van het hotel St. Gerlach. Het sfeervolle hotel is gevestigd in een historische pand.

Dag 1, Van Gorssel naar Houthem (1 juli, 259km)

Klik hier voor gereden route dag 1

Na een kopje koffie en een lekkere koek bij Arie thuis (die deze reis wederom heeft georganiseerd) vertrekken we rond 09.45 uur vanuit Gorssel richting Limburg. Het is zonnig en de voorspelling voor de komende 4 dagen is perfect, de temperatuur is goed 19 à 21 graden (met enkele uitschieters naar boven).

De Harley van Johan (en Johan zelf) is weer volledig hersteld na zijn ongeluk van vorig jaar. De routes zijn dit jaar door Arie bij elkaar gezocht en gemaakt in Kurviger.

We verlaten al slingerend Nederland via Kleeve om vervolgens via een stukje Duitsland af te zakken naar Limburg. We steken de Maas over met het pontje tussen Vierlingsbeek en Berg.

Zo tegen 18.00 uur rijden we Houthem binnen en parkeren we onze motor achter het hotel. Hotel ‘De Geulvallei’  ziet er eenvoudig maar best gezellig uit. Na een verfrissende douche strijken we neer op het terras voor een lekker biertje. Om 19:00 stipt aan tafel.

Dag 2, Naar de Eifel (2 juli, 251 km)

Klik hier voor gereden route dag 2

Vandaag staat de Natuurpark de Eiffel op het programma. Helaas zonder Bert want hij heeft maag- en darmklachten.

De tocht door de Eifel staat weer garant voor veel rijplezier. Uiteraard is het hier ook weer genieten van het prachtige landschap dat de Eifel te bieden heeft. Prachtige en spectaculaire wegen om te rijden, hiervoor kom je naar de Eifel met de motor. We rijden rondom het Nationaal Park Eifel. Op de borden zien we veel bekenden plaatsen van vorige ritten zoals: Monschau, Bad Münstereifel en Blankenheim.

Tijdens de rit zit de actioncam van Paul los. Besloten wordt om bij de volgende stop de houder vast te zetten. Aangekomen in Zweifall is de camera verdwenen en hangt alleen het kabeltje er nog aan. Na een kleine zoekactie wordt de camera toch teruggevonden ergens in de goot.

Teruggekomen in het hotel kunnen we na een snelle douche gelijk weer aan tafel. Na een paar lekkere Erdinger Weizen’s wordt het hoog tijd voor onze avondwandeling, vanavond langs de ‘Kleine Geul’ en door de tuinen vol met kunst van Château St. Gerlach.

Dag 3, Naar België (3 juli, 243 km)

Klik hier voor gereden route dag 3

Vandaag rijden we België in. Bert is vandaag ook weer van de partij.

We hebben er geen bewijs van maar Arie is omgevallen met de motor tijdens het keren op de Large Voie te Niveze. We passeren het bekende circuit van Spa-Francorchamps waar dit weekend een ‘Motor oldtimer rally’ gaande is. Aan de achterkant van het circuit kunnen we vanachter de hekken wat meekrijgen van de race. Jan zwaait hierna af en gaat richting huis, hij moet morgen weer werken.

Bert neemt op een krap weggetje de bocht iets te ruim en komt in de toch al lager gelegen berm op zijn kant terecht. Aardig wat krassen op de motor maar zelf mankeert hij gelukkig niets. De versnellingspook is afgeproken maar met wat ducktape is er nog iets van te maken.

In Stavelot strijken we neer op een terrasje voor wat alcoholvrij bier. Na nog wat slingeren door het Limburgse landschap stoppen we Berg en Terblijt voor het avondeten. De favoriet bij de meesten is Friet met zuur vlees. Dat moet je eten als je hier in de buurt bent!

Richting het hotel buigen Paul en Arie nog even af richting Gulpen. Paul zijn vader heeft daar in de jaren 70 houten luiken gemaakt op de Hoeve Kapittelshof. Stom toevallig kwamen we daar gisteren al langs rijden. Nu even terug voor wat foto’s.

Morgen gaan we weer richting huis.

Dag 4, Terugreis Van Houthem naar huis (29 juni, 264 km)

Klik hier voor gereden route dag 4

Alweer onze laatste dag van deze reis en terug naar ons vlakke laagland. Met pijn in ons motorhart nemen we afscheid van al die heuvels, met of zonder haarspeldbochten.

In de buurt van Putterhöfe houden we een korte pauze. Direct na vertrek staan we weer stil. Herman heeft een zachte achterband! Op zoek naar een benzinepomp om er wat lucht in te blazen zien we een ‘reifenspezialist’. Zij kunnen de achterband voor zien van een prop maar wel na de pauze als de monteur is gearriveerd. Aangezien Herman het niet ziet zitten om met de ze reparatie allerlei bochtige wegen te rijden, gaat hij hierna rechtstreeks naar huis. Wij volgen de geplande route.

In Dinxperlo drinken we een koffie en in Ruurlo, bijna traditie, eten we wat.

Het was weer een gezellig motorweekend. Het weer was prima, zo’n 21+ graden en droog. Leuk gezelschap en wat mij betreft voor herhaling vatbaar, benieuwd waar we volgend jaar weer naar toe gaan.

Hier nog enkele foto’s!!